βουβωνοκήλη, κοιλιά, έντερο, ειλεός, ορθοστασία, κήλη

Η βουβωνοκήλη, η πιο συνήθης κήλη του κοιλιακού τοιχώματος εμφανίζεται στη βουβωνική περιοχή, κυρίως των ανδρών. Απαιτεί και πρέπει να θεραπευθεί γιατί διαφορετικά μπορεί να προκαλέσει επιπλοκές και ανεπανόρθωτες βλάβες.

Η βουβωνική περιοχή είναι το σημείο στο οποίο ενώνονται το κάτω άκρο και ο κορμός.  Η βουβωνοκήλη εντοπίζεται στην περιοχή μεταξύ κορμού και μηρού και μπορεί να υπάρχει από τη μία ή και από τις δύο πλευρές. Δημιουργείται, όταν κάποιο ενδοκοιλιακό σπλάγχνο- συνήθως  ενδοκοιλιακό λίπος ή τμήμα του εντέρου- προβάλλει από ένα αδύναμο  σημείο του κατώτερου κοιλιακού τοιχώματος. Με άλλα λόγια, το περιεχόμενο της κοιλιάς προωθείται προς τα έξω, από το σημείο που παρουσιάζει τη μικρότερη αντίσταση. Συνήθως, ο ασθενής πονά όταν βήχει ή σηκώνει κάποιο βαρύ αντικείμενο. Ωστόσο η κήλη, μπορεί να είναι και ασυμπτωματική.

Τις περισσότερες φορές, τα συμπτώματα επηρεάζουν την ποιότητα ζωής του ασθενή (κοινωνική, σεξουαλική ζωή και μόνιμος πόνος), οπότε αναζητά λύση, συνήθως με το να υποβληθεί σε χειρουργική αφαίρεση της κήλης.

Παράγοντες κινδύνου

Την βουβωνοκήλη προκαλεί η χαμηλή αντοχή των ιστών. Παράγοντες που αυξάνουν την πιθανότητα να εμφανιστεί είναι η ηλικία – αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου- η παχυσαρκία, η απότομη απώλεια βάρους, το κάπνισμα, η άρση βάρους και η έλλειψη σωματικής άσκησης. Αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης μπορεί να προκαλέσουν ο βήχας, το φτάρνισμα, η δυσκοιλιότητα, η εγκυμοσύνη αλλά και το να σηκώσουμε βάρος (είτε κατά την άθληση είτε λόγω σωματικής εργασίας). Και η  έντονη σεξουαλική δραστηριότητα μπορεί να δοκιμάσει το όριο αντοχής των ιστών και είτε να προκαλέσει μία βουβωνοκήλη είτε να επιδεινώσει μία ήδη υπάρχουσα.

Συμπτώματα

Εξόγκωμα στη βουβωνική χώρα-μόνιμο ή περιστασιακό-  το οποίο που μεγαλώνει με το βήχα ή την ορθοστασία, αίσθημα βάρους ή αίσθημα τραβήγματος ή και πόνος στο συγκεκριμένο σημείο είναι τα συνήθη συμπτώματα της βουβωνοκήλης.

Το αίσθημα βάρους ή ο πόνος στη βουβωνική περιοχή με την ορθοστασία, τον βήχα, το φτάρνισμα ή την δυσκοιλιότητα ενώ ο ασθενής ανακουφίζεται όταν ξαπλώνει. Είναι πιθανό μία μεγάλη βουβωνοκήλη να μην παρουσιάζει κάποιο σύμπτωμα ενώ αντίθετα να υπάρχει ενόχληση και πόνος, χωρίς  να υπάρχει διόγκωση στη βουβωνική περιοχή. Στην αρχή της δημιουργίας μίας κήλης η βιαιότητα με την οποία καταστρέφονται οι ιστοί, μπορεί να προκαλέσει πόνο αν και η διόγκωση μπορεί να είναι ελάχιστη. Όταν αργότερα το χάσμα διευρυνθεί, διευκολύνεται μ’ έναν τρόπο η προβολή  του ενδοκοιλιακού περιεχομένου, οπότε ο πόνος μπορεί να μειωθεί ή και να σταματήσει.

Η βουβωνοκήλη, ποτέ δεν υποστρέφει, αλλά πάντα εξελίσσεται. Δεν είναι δυνατό να θεραπευθεί από μόνη της και αν δεν αντιμετωπισθεί,  επιδεινώνεται σταδιακά και μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή του ασθενούς.

Θεραπεία

Οι κήλες συνήθως αντιμετωπίζονται συντηρητικά ή χειρουργικά. Την απόφαση θα λάβει ο χειρουργός εξετάζοντας τα συμπτώματα, τη βαρύτητά τους, την ηλικία του ασθενούς και την κατάσταση της υγείας του.

Η συντηρητική αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης  προϋποθέτει  έναν τρόπο ζωής που δυσκολεύονται να υιοθετήσουν νέα άτομα με καλή υγεία γιατί τα απαγορεύει να σηκώνουν βάρη, να αθλούνται έντονα ή να έντονης σωματικής ή σεξουαλική δραστηριότητα. Πρέπει δε ν’ αποφεύγουν τον έντονο βήχα, το φτάρνισμα, το κάπνισμα κ.α Αντίθετα, ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας με συνοδά νοσήματα είναι πιο ευεπίδεκτοι.

Υπό προϋποθέσεις,  ζώνες και κηλεπίδεσμοι, δημιουργούν συμφύσεις και εξασθενούν τα ήδη  χαλαρά κοιλιακά τοιχώματα ενώ μπορεί να προκαλέσουν επιπλοκές, όπως περίσφυξη, ειλεός και εντερική νέκρωση.

Η θεραπεία εκλογής είναι η χειρουργική αποκατάσταση, με πλέγμα και μία μικρή τομή.   Η Λαπαροσκοπική/ρομποτική αποκατάσταση είναι θεραπεία εκλογής όταν εμπλέκεται το επίπλουν – ή κοινώς μπόλια –  και το έντερο.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Αν πονάτε έντονα στη βουβωνική περιοχή, η διόγκωση δεν υποχωρεί ή  συνοδεύεται και από πυρετό, ναυτία, εμετό ή τάση για εμετό, πρέπει ν’ αναζητήσετε επειγόντως ιατρική βοήθεια.